Ik moet meer werken aan mijn people skills. Nu ik op het HBO zit isoleer ik me van de rest met alle daarbij horende gevolgen. Het is daarom altijd heel relaxt als ik oude klasgenoten weer spreek of zie want van mijn nieuwe kennisen hoef ik het niet te hebben. Toch heb ik deze maanden een paar nieuwe contacten opgebouwd. Ik heb geholpen bij mijn moeder op school. Mijn moeder moest namelijk 4 groepen tegelijk les geven en dat terwijl haar persoonlijke maximum toch echt wel 2 klassen per dag is.  Normaal gesproken hoort er dan een invaller te komen, maar dankzij een sterk staaltje bureaucratie is dat onmogelijk in de scholengemeenschap waarin de school van mijn moeder is aangesloten.  Toen was er dus een probleem. Dus toen mijn moeder wanhopig zocht naar een oplossing zag ze mij waardeloos op de bank liggen met een flinke mok thee. ”Heb jij school morgen?” vroeg ze lichtelijk gefrustreerd. Ik keek versufd op, niet bereid om antwoord te geven op die vraag. Wat ik ook antwoorde het kon alleen maar slecht uitpakken. ”Jij gaat met mij mee naar school morgen.”

”Kanker…” dacht ik bij mezelf, omdat ik wist dat als ik dat hardop had gezegd nog een groter probleem had. Ik dronk mijn thee op en liep vervolgens naar mijn moeder toe. ”Mam. Wanhoop is geen goed excuus om te gaan delegeren. Ik ben een jongen van 19 met een overdosis afwijkingen.  Zo’n figuur zet je niet voor de klas dat is onverantwoord.” Toen kreeg ik een antwoord waarin werd gesteld dat het allemaal wel meeviel omdat zij ten slotte ook al 19 jaar met mij leefde. Wat ik ook zei, ik bleef de lul.

Volgende ochtend om 7 uur stond mijn moeder aan mijn bed om me naar mijn ” werk” te sturen. Anderhalf uur later stond ik met een duffe kop voor groep 3- 4. Ik had een rooster meegekregen met daarop de lesstof.
Half 9 tot  9 uur ”Tafelrondje” (?)
9 tot kwart over 10 ”rekenen”
half 11 tot kwart over 12 ” lezen”
kwart over 1 tot kwart voor 2”wie dit leest”
kwart voor 2 tot kwart over 2 ”uitloop”
kwart over 2 tot kwart over 3 ” buiten spelen”
Een relatief zwaar rooster vond ik zelf, maar ik ben dan ook een weekend van 5 dagen gewend.

Om kwart over 9 kwamen de eerste kinderen binnen stuiteren samen met hun ouders. Die redelijk verontwaardigd naar mij keken. Zo’n broekie voor de klas, is dit misschien een gevolg van de crisis?  Er was zelfs een ouder die vroeg of ik een van die pabo studenten was die zijn reken/taal toets gehaald had. Ook de kinderen waren niet helemaal op hun gemak en paste hun gespring daarop aan. Er heerste een nogal opgefokte spanning en mijn eerste keer als basisschool leraar begon ook heel ongemakkelijk hierdoor. toen de bel ging en de ouders wegliepen was het tijd voor het ”tafelrondje” en daar begon het allemaal. In dit half uurtje moest ik de kinderen gerust stellen, aansporten tot leren en praten over actuele dingen. Het voorstellen en op gemak stellen ging prima. Het praten over actuele dingen was iets lastiger.

De wereld van een kind in Moerstraten is heel klein, we hebben te maken met een dorpje van 662 inwoners. Het dorp heeft een school, een kerk, twee cafés, een taxibedrijf, een electronicawinkel, een winkeltje, een schildersbedrijf, een transportbedrijf en het bedrijf Show Time. Het dorp heeft ook nog een voetbalclub: FC Moerstraten. En tot slot heeft het dorp ook nog een begraafplaats (waarom ik geen kerkhof mag zeggen is me een raadsel), die achter de kerk van het dorp ligt. Ik had dus geen stof om te bespreken dus hoopte ik dat een van die kinderen iets ging schreeuwen zodat ik daarop in kon haken.

”IK BEN NAAR EEN BRUILOFT GEWEEST” riep een jongen vanuit de hoek van het lokaal. ”oh.. en hoe was dat?”
”JA STOM, IK MOEST DE HELE TIJD STIL ZITTEN. EN MANON MOCHT RENNEN EN MET RIJST GOOIEN.” Waarom mocht manon dat dan? ” OMDAT MANON EEN MEISJE IS EN DIE MOGEN DAT OP BRUILOFTEN.” De jongen naast hem keek hem verbaasd aan. Het principe van een bruiloft had dus een verdere evaluatie nodig. Ik pakte mijn smartboard stift en schreef heel groot BRUILOFT op het bord. We gingen brainstormen over bruiloften om erover te leren.  Wie weet er wat over bruiloften? MAN EN EEN VROUW GAAN TROUWEN! ER IS EEN RING! TAART! MUZIEK! FRANS BOUWER IS OOK GETROUWD! JE TROUWT ALLEEN ALS JE ELKAAR LIEF VIND! en zo gingen we een tijd door. Het bord stond vol en het half uur was al bijna voorbij tot ik de volgende vraag kreeg. ”Kunnen mannen ook met elkaar trouwen meneer?”

Daar sta je dan. Je eerste dag als leraar in een christelijk dorp, op een christelijke school. Om maar meteen vraagstukken over homo sexualiteit te gaan beantwoorden. Ik hield even mijn mond en keek naar buiten. ” Ja, Menno in Nederland kunnen mannen met elkaar trouwen. Dat kan niet overal hoor, want mensen hebben liever dat je met een meisje trouwt…” WAAROM IS DAT DAN?” merkte de jongen terecht op. Het zijn van die simpele vragen die het moeilijkste te beantwoorden zijn. ”Tja er zijn gewoon veel jongens die meisjes leuk vinden en dan vinden ze het normaal dat andere jongens ook met meisjes trouwen.” DAT IS DOM, MEISJES ZIJN STOM. ”Maar als je wil kan je wel met een jongen trouwen hoor dat is geen probleem.” DAN DOE IK DAT. LEKKER MAKKELIJK. Vervolgens zat ik in de klas met ongeveer 8 nieuwe homo’s. Ik zag de eerste gevolgen van mijn acties al toen ik jongens hand in hand naar buiten zag lopen. Mijn moeder kwam me vervolgens melden dat de kinderen niet hand in hand naar buiten gestuurd hoefde te worden. ”Weet ik…” zei ik en besloot maar wat te gaan lezen.