Ik heb af en toe wel eens een franse bui. Er heerst een echte haat-liefde relatie tussen mij en dat land. Parijs, hier en daar wat overrated, blijft toch wel de stad die de meeste indruk op me heeft gemaakt. Het lijkt me super om daar op mijn fiets, met gevaar voor eigen leven, door de krappe, drukke straten te fietsen. Natuurlijk kan ik de metro nemen maar, ik heb natuurlijk een kanker hekel aan de straatmuzikanten die binnen stappen met hun kut accordeon want ik ben frans. Eenmaal aangekomen bij  La boulangerie word ik omringd door heerlijke geuren, waardoor ik de uitlaatgassen en pislucht van een paar straten terug vergeet. Ik koop een cirkelachtig stokbrood die ik makkelijk aan het stuur van mijn fiets kan hangen. Helaas is het fruit in hier fucking duur dus een lekkere pink lady zit er niet in, dus besluit ik maar wat boeuf te kopen.

Het is goed weer dus besluit ik naar het park te gaan in het centrum, maar omdat ik mijn boek vergeten ben eerst naar dat leuke ondergrondse winkelcentrum. De FNAC, tegenover de H&M daar moet ik zijn. Ik wip snel met mijn brood en ham die winkel in om een boek te scoren. Eenmaal bij de kassa kijkt de cassiere me vreemd aan. Ze snapt niet dat ik de aangepaste versie van de franse droom aan het leven ben, maar dat maakt me niet uit want ze is frans. Fransen hebben geen gedoogbeleid, die staan op straat als ze het ergens niet mee eens zijn. Ik ben compleet, want bovenop het winkelcentrum is het park waar ik wilde zijn. Ik begin aan mijn brood ga daarna even liggen in het gras. Op de achtergrond hoor ik 2 fransmannen discuseren over wie er dichterbij het kleine balletje ligt. Petanque moet natuurlijk heel serieus genomen worden.

Natuurlijk heb ik geen boek gekocht waar al teveel tekst in staat, want mijn frans is daar niet goed genoeg voor. Gelukkig zijn er ook genoeg boeken zonder tekst te vinden in frankrijk. Mimespelers zijn volgens mij ook een franse uitvinding (al weet ik dat niet zeker). Voor elk probleem is een oplossing. Eigenlijk is het genieten in parijs heel makkelijk als je er de tijd voor neemt. Parkjes zijn eigenlijk heel handig. Dit hebben Willeke en ik tijdens de excursie uitgevonden. Terwijl de rest van de school allemaal druk aan het wandelen was, besloten wij met maar lekker te gaan chillen in het park en later op een eiland naast 2 zonnende homo’s. Het waren alleen niet hele slimme homo’s want ze lagen in de schaduw. Dat lijkt me lastig bakken onder een boom, waarin veel vogels zitten en hun shit droppen. Het was wel het moment waarop Willeke haar sigaret opstak en een volle lading parijs tot zich nam. Roken is meer dan alleen een verslaving, want zo’n blik van genot vergeet je niet snel.

Het lijkt me heerlijk om een paar jaar van mijn leven in parijs te wonen. In ieder geval weg uit Dinteloord. Ik liep vandaag in de action, waar ik bij binnenkomst een vaas langs mijn gezicht zag vliegen. 2 grappende werknemers, die de cursus ”een veilig bedrijf” nog moesten krijgen. Waarschijnlijk is de filosofie van die winkel: ” Wij zijn goedkoop, dus niet zeiken.” Wat ik sommige meiden ook wel eens voor mijn gevoel hoor zeggen.  Dat is trouwens een heel ander verhaal. Hoe dan ook, Parijs daar wil ik nog wel naar toe. Ga je mee?